Παρασκευή, 18 Απριλίου 2008

Mobile, οπίσθια και wwwιντεάκια


«Είμαι δεκαεξάρης,
σας γαμώ τα λύκεια!»

Δ. Σαββόπουλος
(«Το χειμώνα ετούτο»)

Οι πιτσιρικάδες που έδειξαν τις προάλλες τα οπίσθια τους στον καθηγητή τους θα είχαν πλάκα, αν δεν ήταν οι ίδιοι το θλιβερό υπο-προϊόν της μικρο-παρα-νοϊκής μας πολιτείας. Το βιντεάκι προβλήθηκε από τηλεοπτικό σταθμό, με την απαραίτητη υποκριτική γαρνιτούρα και τη μοζαϊκ επικάλυψη των επίμαχων σημείων. Ό,τι πρέπει, δηλαδή για τους φιλήσυχους νοικοκυραίους που κοιτούν αποκαμωμένοι το χαζοκούτι κάθε μέρα στις 8, ακριβώς μετά, δηλαδή, τη Μαρία την άσχημη. Προφανώς, αυτό το περιστατικό δεν χαρακτηρίζει τον κάθε έφηβο, αν και ήδη βρέθηκαν διάφοροι πρόθυμοι να στιγματίσουν συλλήβδην μια γενιά παιδιών και να αραδιάσουν κοινοτοπίες για το πως έχουν ξεφύγει τα πράγματα.

Προτού ηχήσουν οι υποκριτικές κορώνες και πριν πέσουν τα συγκαταβατικά βλέμματα στους μικρούς, θα ήταν χρήσιμο να αναλογιστούμε για μια στιγμή. Να σκεφτούμε ποια αισθητικά πρότυπα έχουμε θέσει ως κοινωνία και ποιες εικόνες προσλαμβάνει από τον περίγυρο του ο σημερινός 16άρης. Ας βάλουμε το silent και ας επικεντρωθούμε στην εικόνα του κόσμου μας. Μια πρόχειρη καταγραφή μας αποδίδει ένα βομβαρδισμό από εικόνες βίας, ευτελισμού και σεξισμού που μεταδίδονται από τα ΜΜΕ και μοιραία αναπαράγονται ως κυρίαρχες κοινωνικές συμπεριφορές. Η αποθέωση του “φαίνεσθαι”, η άνοδος της ασημαντότητας σε σημαίνον αγαθό και η θεοποίηση μιας εύκολης σεξουαλικότητας είναι οι παραστάσεις ενός εφήβου, που αντιμετωπίζεται με αδιαφορία –στην καλύτερη των περιπτώσεων- από τον κόσμο των ενηλίκων, τους γονείς και τους καθηγητές του κατά κύριο λόγο.

Ας κάνουμε μια στάση εδώ για να αναλογιστούμε ποιο περιβάλλον πολιτισμού δημιουργούμε καθημερινά ως μια κοινωνία που σκυλοβρίζεται στο δρόμο, ποιες αξιακές συνιστώσες χαρακτηρίζουν μια ομάδα, κατά βάση φοβική και βαθιά διχασμένη ανάμεσα στις ηλιακές ομάδες της, που νομίζει ότι κάθε λύση του προβλήματος μπορεί να αγοραστεί και που διδάσκει τον φιλοτομαρισμό, καθώς επιθυμεί απλά να τη βγάλει «καθαρή» κι ας πληρώσει ο διπλανός το λογαριασμό.

Νομοτελειακά, ο ανυποψίαστος αλλά ήδη αλλοτριωμένος έφηβος θα θελήσει να μεταφέρει και να αποδώσει αυτό στο οποίο τόσο εύκολα, αλλά και αισχρά, εκπαιδεύτηκε. Και μάλιστα ως καρικατούρα. Η αμφισβήτηση της εξουσίας δεν θα γίνει με κριτική αντιπαράθεση (πόσω δε μάλλον με θυμό ενάντια) στα δεδομένα του κόσμου του, αλλά θα λάβει χώρα με την επίδειξη των τρυφερών οπισθίων, εύκολα, ανώδυνα, αφελώς. Την ίδια στιγμή, η θέα ενός (απόκρυφου;) μέρους του σώματος θα αναπαράγει στερεότυπες αντιλήψεις σεξισμού και θα ρυθμίζει το χιούμορ σε επίπεδο ελληνικής βιντεοταινίας του 1980. Κι όλα μαζί θα καταγράφονται ως ένα βίντεο προοριζόμενο προς κυκλοφορία και καζούρα ανάμεσα στους υπόλοιπους, αφού ήδη το τέλος της ιδιωτικότητας είναι μια παλιά ιστορία και ο καθένας μας υπάρχει μόνο ως τηλεοπτικό ενεργούμενο, με άλλα λόγια ως θέαμα για τον Άλλο. Μια επίσκεψη στο www.youtube.com ή στο www.youporn.com θα σας πείσει.

Μια κοινωνία-θεατής σε απογευματινή προβολή τσοντάδικου, που ο μόνος τρόπος να ικανοποιηθεί είναι η αδηφάγος κατανάλωση άλλης μιας εικόνας και άλλης μιας εικόνας και άλλης μιας εικόνας και άλλης μιας εικόνας. Κοντολογίς, τα οπίσθια που αντικρίσαμε στους τηλεοπτικούς μας δέκτες είναι το αντιγύρισμα στα μούτρα μας μιας τόσο οικείας και συνάμα νοσηρής καθημερινότητας, ότι δηλαδή όλα έχουν γίνει κώλος. Σημειολογικά είναι, τουλάχιστον, ευφυές αλλά κυρίως μελαγχολικό…


Ο Νικόλας Κυριάκου είναι επίτιμο μέλος των ΠΟΚ (Ποιητές Ουρανίων Καταδρομών).

1 σχόλιο:

kyriakos είπε...

Για να πω την αλήθεια ποτέ μου δεν πίστευα ότι η εικόνα ενός κόλου θα μπορούσε να δημιουργήσει τόσους πολλούς φιλοσοφικούς συνειρμούς. Ισως τελικά να είναι αλήθεια το μια εικόνα χίλιες λέξεις. Η απλά άρκεψες και χάνεις και συ όπως όλοι μας :P