Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2007

Προκάτ εχθροί, επικίνδυνοι καιροί

“…the innocent can never last,
wake me up when September ends”


Green Day

Βιετνάμ, Νικαράγουα, Βοσνία, Κόσσοβο, Αφγανιστάν, Ιράκ. Στη λίστα των επεμβάσεων των ΗΠΑ σε άλλες χώρες, σειρά φαίνεται να παίρνει το Ιράν. Αφορμή αυτή τη φορά ο εμπλουτισμός ουρανίου με φόντο την προοπτική κατασκευής όπλων μαζικής καταστροφής (OMK) από τη χώρα αυτή. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν οι εκπρόσωποι της αμερικάνικης διπλωματίας και ζητούν τη λήψη δυναμικών μέτρων για να προλάβουν το ενδεχόμενο αυτό. Παράλληλα, φρεσκάρουν τους τόνους στα πολεμικά εμβατήρια και προβάρουν τις πολεμικές ιαχές τους. Προληπτικός πόλεμος ενόψει και πάλι…
Αντιγράφω τον Νόαμ Τσόμσκυ από το βιβλίο του Ηγεμονία ή Επιβίωση-Η εκστρατεία των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία (από όπου και τα υπόλοιπα αποσπάσματα στο άρθρο αυτό): «Ο στόχος ενός προληπτικού πολέμου πρέπει να έχει διάφορα χαρακτηριστικά: να είναι ουσιαστικά ανυπεράσπιστος, αρκετά σημαντικός ώστε να αξίζει τον κόπο, να υπάρχει τρόπος να περιγραφεί ως απόλυτος δαίμονας και άμεσος κίνδυνος για την επιβίωση μας». Το Ιράκ, συντελούντων και των κατασκευασμένων ψεμάτων, πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις. Το Ιράν, με τις απαραίτητες προσαρμογές, εμπίπτει στην ίδια κατηγορία.
Η δαιμονοποίηση του πυρηνικού προγράμματος του, η υποτιθέμενη και απροσδιόριστη σχέση του με την διεθνή τρομοκρατία και το γεγονός ότι το Ιράν είναι η τελευταία χώρα στην περιοχή που δεν υποτάχθηκε στις ΗΠΑ, είναι οι τρεις βασικοί λόγοι που αντιστοιχούν στα πιο πάνω χαρακτηριστικά. Τα γεωστρατηγικά συμφέροντα είναι προφανώς περιπλεγμένα και τα πλέον αναγνωρίσιμα σχετίζονται με το σκοτεινό παιχνίδι γύρω από τη διπλωματία της ενέργειας (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, αγωγοί), η περικύκλωση της Ρωσίας από άλλες δυνάμεις (μια ματιά σε ένα γεωγραφικό χάρτη πείθει και τους πιο δύσπιστους) και το ουσιαστικό πλήγμα σε ένα από τα πιο σκληροπυρηνικά ισλαμικά κράτη.
Οι ΗΠΑ έχουν αντιφατική επιχειρηματολογία και στάση. Ούσες η μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη, «μπορούν να επιβάλουν τις απαιτήσεις τους στον κόσμο και να διατυπώνουν νέες νόρμες διεθνούς δικαίου», με στρεβλές ερμηνείες και εισαγωγή νέων όρων (π.χ. ανθρωπιστική επέμβαση, enemy combatants, πόλεμος κατά της τρομοκρατίας). «Η παράνομη επέμβαση στο Ιράκ έδωσε ένα αποκρουστικό μάθημα στην ανθρωπότητα: αν θέλετε να προστατευθείτε από εμάς, καλύτερα να μιμηθείτε τη Βόρεια Κορέα και να αποτελέσετε αξιόπιστη στρατιωτική απειλή. Οι ΗΠΑ μπορούν να κρατηθούν σε απόσταση μόνο με την αποθάρρυνση και τα ΟΜΚ είναι ο μόνος τρόπος. Η πολιτική της Ουάσιγκτον οδηγεί στη διάδοση τους, η οποία επιτείνεται από την περιφρόνηση τους προς τους διεθνείς μηχανισμούς που ελέγχουν την προσφυγή στη βία». Με άλλα λόγια: το χέρι με το οποίο σήμερα σκοτώνει η τρομοκρατία, το έχουν οπλίσει χθες οι ΗΠΑ…
Αντίλογος, λοιπόν, στους παράφρονες και πολεμοχαρείς αλαλαγμούς της μονοκρατορίας: Οι λύσεις υπάρχουν στο διεθνές δίκαιο και ιδιαίτερα μέσα από τον ΟΗΕ, στον οποίο με τόση επιλεκτικότητα προσφεύγουν και συμμορφώνονται οι ΗΠΑ. Η διεθνής τρομοκρατία έχει και την πλευρά που αποκρύπτεται: αυτήν που ασκούν οι ίδιες οι ΗΠΑ εναντίον άλλων κρατών-η λίστα στην αρχή αυτού του άρθρου είναι ενδεικτική. Η πραγματική πυρηνική απειλή στην περιοχή είναι το Ισραήλ: εκατοντάδες, ανέλεγκτα πυρηνικά όπλα και μια πολύχρονη παράνομη κατοχή εδαφών και καταπίεσης λαών, το Ισραήλ είναι άξια φτιαγμένο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση των ΗΠΑ.
Και τέλος, επειδή ο γράφων δεν τρέφει αυταπάτες για τις επιλογές των ΗΠΑ, όταν το απόλυτο κακό συνδυάζεται με την πολιτική ηλιθιότητα, τότε το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι βγαλμένο από τους χειρότερους εφιάλτες της ανθρωπότητας. Ο θάνατος -ξανά- στους δέκτες σας, λίαν συντόμως…

Δεν υπάρχουν σχόλια: